Każda operacja handlowa niesie ze sobą pewne zagrożenia. Jednym z nich jest ryzyko braku możliwości ściągnięcia należności. To ryzyko istnieje zarówno w przypadku transakcji handlowych na poziomie krajowym jak i międzynarodowym i może być związanie z niewypłacalnością dłużnika. W takich przypadkach istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania o niewypłacalności lub zgłoszenie upadłości przedsiębiorstwa.

W obrębie Unii Eurpejskiej, Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego ustanawia wspólne ramy dla postępowania upadłościowego na obszarze Unii Europejskiej.

Zgodnie z tym Rozporządzeniem, przyjęte przez właściwy sąd uchwały w postępowaniu głównym będą automatycznie uznawane przez wszystkie inne kraje członkowskie Unii Europejskiej.

Na poziomie międzynarodowym , w ramach Komisji NZ ds. Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCITRAL), modelowa ustawa o Prawie Upadłościowym Transgranicznym z 30 maja 1997 ma na celu upoważnienie i do współpracy na płaszczyźnie międzynarodowej pomiędzy jurysdykcjami europejskimi oraz zachęcenie do takiego działania. Nie promuje przy tym unifikacji prawa materialnego dotyczącego niewypłacalności, jednakże zwraca uwagę na różnice między poszczególnymi prawami proceduralnymi każdego kraju w tym zakresie.

Nawet wśród krajów Unii Europejskiej, przepisy w tej dziedzinie znacznie się różnią. W niektórych krajach można wyróżnić kilka form postępowania upadłościowego, podczas gdy inne mają tylko jeden rodzaj procedury. Ponadto różnią się terminami i obowiązkami nałożonymi na dłużników i wierzycieli, zwłaszcza gdy chodzi o wierzytelności, ustawodawcy europejscy różnie uregulowali te kwestie w poszczególnych przepisach.