201504.16
Off
0

Hiszpańska Ustawa 14/2014 z dnia 24 lipca, o Żegludze Morskiej

by

Ustawa 14/2014 z dnia 24 lipca, o Żegludze Morskiej

(Ley 14/2014 de 24 de julio, de Navegación Marítima)

Ustawa jest jedną z najbardziej oczekiwanych nowości prawnych w zakresie prawa morskiego, której celem jest ujednolicenie istniejących już przepisów, zawartych w umowach międzynadorowych i wewnętrznych przepisach Hiszpanii. Rezultatem jest gruntowna reforma hiszpańskiego prawa morskiego, obejmująca zarazem aspekty prawa publicznego jak i prywatnego; Kodeks handlowy zostaje uchylony w obszarze prawa morskiego, a część kwestii objętych przez nową ustawę znajdziemy w przepisach wykonawczych. Oprócz tego, hiszpański rząd będzie miał za zadanie uchwalić nowy Kodeks żeglugi morskiej w przeciągu trzech lat, w celu całkowitego ujednolicenia prawa w tym zakresie.

Przedstawiamy poniżej najważniejsze nowości:

  1. Klasyczne pojęcie „statku” dzieli się teraz na trzy kategorie – statki, łodzie i artefakty morskie – wszystkie podchodzące pod ogólną nazwę „pojazdy żeglugi”, obejmujące wszystkie pojazdy zdatne do żeglugi i przewożenia ludzi, niezależnie od ich długośći. Rozumie się za „statki” pojazdy które mają mniej niż 24 metry. Ustawa nie określa rodzajów żeglugi (może być komercyjna lub prywatna), więc rozumiemy, iż statki rekreacyjne (jachty wycieczkowe) zostały też objęte   ustawą.
  2. Tytuł I czerpie inspirację z Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. i reguluje administrację żeglugi, dotyczącą zarówno krajowych jak i zagranicznych statków pływających lub zatrzymujących się na wodach hiszpańskich. Wszystkie zagraniczne statki muszą uzyskać pozwolenie aby dostać się do hiszpańskich portów, z wyjątkiem statków wycieczkowych. Aby opuścić porty, istnieje specjalny system dla statków i jachtów wycieczkowych.
  3. Ustawa wyraźnie rozróżnia pojęcia „armatora” – podmiot operujący statkiem– i własciciela statku, który nie zawsze będzie armatorem. Podmioty te ponoszą inną odpowiedzialność. Ustawa również utrzymuje rezerwę w celu wykonywania zawodu kapitana państwowych statków, na korzyść obywateli Wspólnego Europejskiego Obszaru. Art. 21 ustawy wyraźnie zezwala zakotwiczenie statków i pojazdów wyłącznie wycieczkowych (zatrzymujących się w ramach danej wycieczki) na plażach lub miejscch kąpielowych.
  4. Pierwszy raz poddaje się regulacji umowy na budowę statków, ich sprzedaż oraz żeglarskie umowy pomocnicze. Ustawodawca wyklucza odpowiedzialność odbiorcy z tytułu utraty lub uszkodzenia towaru w trakcie transportu. Obecnie umowy użytkowania statków poddają się systematycznej regulacji.
  5. Według konwencji międzynarodowych również przewiduję się odpowiedzialność cywilną za zanieczyszczenia oraz system prawny rozbitków i zatopionych statków.
  6. Nowe prawo zapewnia bardziej zaktualizowaną regulację umowy ubezpieczenia morskiego. Ponadto, ustawa przewiduje bezpośrednie działanie poszkodowanego przeciwko ubezpieczycielowi, przewidując w tym ubezpieczenia pokrycia ryzyka w przypadku świadczeń odszkodowawczych na rzecz osób trzecich. Tzw. ubezpieczenia „P&I” są tu uwzględnione.
  7. Również przewiduje nowe prawo typowo proceduralne specjalności procesowej, między innymi zajęcie (areszt) statków morskich, ich wymuszona sprzedaż oraz procedurę ograniczenia odpowiedzialności. Nie będzie już wymogiem wszczęcieprocedury przed sądem, ponieważ niektóre z nich są obecnie oddelegowane do notariuszy poprzez procedury certyfikacji publicznych, np. „protest morski” lub likwidację ważnej awarii.

Autor/Źródło: Wydział Promocji Handlu i Inwestycji. Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Madrycie